W s³ynnej ksi±¿ce „Przekroczyæ próg nadziei” Jan Pawe³ II, wspominaj±c swoje dzieciñstwo, napisa³: „Pamiêtam naprzód szko³ê podstawow± w Wadowicach, gdzie w klasie co najmniej ¼ uczniów stanowili ch³opcy ¿ydowscy. Trzeba tutaj wspomnieæ o mojej przyja¼ni z jednym z nich, to znaczy z Jerzym Klugerem.

Rewizja chleba kiszonego i zwi±zana ni± owa modlitwa rozpoczyna ¿ydowskie ¶wiêto Pesach, Pascha. Prza¶niki to jedno z najbardziej radosnych ¶wi±t, którego historia opisana jest w Ksiêdze Szemot (Ksiêdze Wyj¶cia) i obchodzone jest na pami±tkê wyzwolenia Izraelitów z niewoli Egipskiej.

Wiersz „Druga tajemnica poety” Tadeusz Ró¿ewicz zacz±³ tak: ma lat 90 /i ma 9 lat / i lat 900 // albo ma lat 80 / ma lat 8 i ma lat osiemset. U poety to mo¿liwe. Poetom wiele wolno. W ksi±¿ce Erica-Emmanuela Schmitta „Oskar i pani Ró¿a” tytu³owa bohaterka dla swojego dziesiêcioletniego ¶miertelnie chorego przyjaciela wymy¶li³a tak± zabawê: od dzisiaj bêdziesz bacznie obserwowa³ ka¿dy dzieñ, mówi±c sobie, ¿e ten dzieñ to jakby dziesiêæ lat. W ten sposób zd±¿y³ o¿eniæ siê i zostaæ samotnym: Do¿y³ setki.

Co to znaczy wierzyæ w Boga? Prób± podjêcia odpowiedzi na to pytanie otwieram nowy cykl artyku³ów blogowych – Dla Bartosza. Z tym pytaniem spotykam siê na co dzieñ, jest to pytanie mo¿na rzec kluczowe, do dalszych dociekañ i poszukiwañ. Lecz aby podj±æ próbê odpowiedzi nale¿y ustaliæ podstawowe pojêcia – wiara, Bóg, wierzyæ. Skupiaæ siê bêdê g³ównie na przedstawianiu znaczenia pojêæ w kontek¶cie chrze¶cijañstwa.

Prawdziwy dialog musi opieraæ siê na trzech filarach. Poza wspomnian± postaw± otwart± s± to tak¿e: poszanowanie partnera dialogu oraz zachowanie w³asnej to¿samo¶ci. Bardzo czêsto brak dialogu jest wyrazem s³abej to¿samo¶ci. Wierno¶æ w³asnej to¿samo¶ci jest tu nieodzowna, bez niej urzeczywistnienie dialogu bêdzie niemo¿liwe.

W po³owie stycznia licznik ¿ycia w Montrealu min±³ dwa lata. To chyba jedne z najciekawszych i najbardziej niespokojnych lat w moim ¿yciu zarazem. Pierwszy rok to wci±¿ dreptanie we wspomnieniach. Ogromna ciekawo¶æ nowego miejsca i masa braku zaufania. Doszukiwanie siê podobieñstw i próba powtarzania starych schematów, które zazwyczaj nie dzia³aj±. Drugi rok wymaga³ odwagi. Nale¿a³o siê zastanowiæ czy akceptujê nowe miejsce czy nie?

Z roku na rok przybywa ma³¿eñstw mieszanych, czyli takich, w którym jedna osoba nale¿y do Ko¶cio³a katolickiego, a druga nie. Na pocz±tku si³a, jak± jest mi³o¶æ, pozwala wierzyæ m³odym ludziom, ¿e ka¿d± przeszkodê da siê pokonaæ. Jednak z czasem okazuje siê, ¿e ekumenizm pod jednym dachem wcale nie jest taki prosty.

Ekumenizm? Tolerancja? Dlaczego te s³owa w³a¶ciwie tu siê nie pojawiaj±? Bo nie trzeba akcentowaæ tego, co jest codzienno¶ci±. Wiêkszo¶æ w Wi¶le stanowi± ewangelicy, s± te¿ katolicy, ¶wiadkowie Jehowy, zielono¶wi±tkowcy, adwenty¶ci dnia siódmego, chrze¶cijanie bapty¶ci. W mie¶cie jest czterna¶cie ko¶cio³ów ró¿nych wyznañ.