29 października. 99. rocznica urodzin Zbigniewa Herberta

24 października 2023 Admin Brak Komentarzy

Piękny duchem, olbrzymi talentem, polski, a zarazem europejski Pan Cogito.

Zbigniew Herbert należy do największych światowych poetów XX wieku. Urodził się w międzykulturowym Lwowie. Nie dowierzając opowieściom innym, sam poszukiwał prawdy. Kochał podróże co z pewnością przyczyniło się do jego popularności na świecie. Poeta, eseista, autor utworów dramatycznych i słuchowisk. Jako poeta debiutował w 1950, jednak pierwszą książkę ,,Struna światła” wydał dopiero w 1956 roku. Najbardziej znanym bohaterem wierszy Zbigniewa Herberta jest Pan Cogito. Tytułowy bohater, alter-ego poety to pełen godności sceptycyzm wobec komunistycznej rzeczywistości. Herbert pośmiertnie został odznaczony Orderem Orła Białego.

Poznaj twórczość wybitnego polskiego poety Zbigniewa Herberta za pomocą literackich propozycji przedstawionych poniżej.

Zbigniew Herbert i poetyka daru – Maciej Urbanowski, Brigitte Gautier »

Zbigniew Herbert i poetyka daru jest pozycją ważną i potrzebną, która istotnie dopełni badania herbertologiczne. Poszerzając zakres ich problematyki i perspektywę badawczą, a jako taka wniesie cenny wkład do literaturoznawstwa. Można przypuszczać, że książka, poświęcona bez wątpienia jednemu z najważniejszych polskich autorów, starannie skomponowana, wzbogacona reprodukcjami i wyimkami utworów poety. Znajdzie odbiorców nie tylko wśród badaczy literatury współczesnej, ale też w kręgu czytelników spoza środowiska akademickiego, zainteresowanych twórczością Zbigniewa Herberta.

Wybór poezji Tw – Zbigniew Herbert »

Dwadzieścia lat po śmierci Zbigniewa Herberta jego poezja jest ciągle szeroko komentowana przez badaczy literatury, z pewnością wciąż inspiruje twórców. Nazwisko autora Struny światła wymienia się obok nazwisk największych poetów drugiej połowy XX wieku, a jego dzieła są stale tłumaczone, wydawane i czytane w wielu krajach świata. Silna więź z dziedzictwem antyku sprawia, że poezja Herberta ma bez wątpienia wymiar uniwersalny, jest powściągliwa formalnie i zdyscyplinowana. Jednak pozorną prostotę i jednoznaczność jego wierszy komplikuje ironia, będąca zarazem figurą artystyczną i postawą wobec bytu. Wstęp i opracowanie Małgorzaty Mikołajczak ukazują bogactwo twórczości pisarza i są znakomitym przewodnikiem po najważniejszych motywach i tematach tej liryki. Świat poety nie jest, jak mogłoby się wydawać, biało-czarny. Jest w nim miejsce na szarość będącą ulubionym kolorem twórcy. U Herberta nie ma też krystalicznie czystych bohaterów pisze badaczka. Czytane w tej perspektywie wiersze i prozy poetyckie Herberta odsłonią mniej znane oblicze.

Twórczość Zbigniewa Herberta T.1-2 – Paweł Kądziela »

Monografia bibliograficzna z pewnością jednego z najwybitniejszych pisarzy polskich XX wieku. W części podmiotowej zarejestrowano wszystkie drukowane w latach 1948-2005 utwory literackie (wiersze, opowiadania, eseje, dramaty) i nieliterackie (publicystyka, recenzje, listy, wywiady) oraz przekłady dokonane przez Zbigniewa Herberta. W części przedmiotowej opisane zostały drukowane prace o twórczości i życiu autora Pana Cogito. Całość opatrzono indeksem osobowym oraz indeksem tytułów i incipitów utworów Herberta.

Pisanie to bardzo bolesna przyjemność – Zbigniew Herbert, Henryk Święcicki »

Łączyło ich pochodzenie i zamiłowanie do literatury i sztuki. Dzieliło doświadczenie wojenne i światopogląd. Drogi twórców skrzyżowały się najpierw w Gdańsku, później w Toruniu, i właśnie wtedy, w 1951 roku, rozpoczęli oni korespondencję, która trwała przez ponad piętnaście lat. Herbert miał już za sobą pierwsze publikacje, Święcicki był na początku swojej artystycznej drogi. Ich listy to bez wątpienia wyraz pasji do literatury, zapis zmagań twórczych i wątpliwości. A przede wszystkim świadectwo niezwykłej przyjaźni, relacji mistrz i uczeń, niewolnej od krytyki, ale jednocześnie pełnej troski i cierpliwości. Książka wzbogacona o rękopisy listów obu twórców oraz reprodukcje obrazów Henryka Święcickiego.

Struna światła – Zbigniew Herbert »

Autor porusza w swoich utworach trudny temat moralności, nie stroniąc od pesymistycznych konkluzji, które zmuszają czytelnika do zastanowienia się nad etyczną stroną własnej egzystencji.

Pan Cogito – Zbigniew Herbert »

Pan Cogito – piąty tom poetycki Zbigniewa Herberta wydany w 1974 w Warszawie przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik” w nakładzie w 10 tys. egzemplarzy. Drugie wydanie krajowe przygotowało w 1993 Wydawnictwo Dolnośląskie. Tom powstawał w latach 1962–1973 i jest bez wątpienia uznawany za przełomowy w twórczości poety.

Epilog burzy – Zbigniew Herbert »

Epilog burzy, dziewiąty i ostatni zbiór wierszy Herberta, ukazał się w maju 1998 roku niecałe trzy miesiące przed śmiercią poety. W wielu wierszach jest mowa o własnym cierpieniu. Epilog burzy poza bardzo szczerymi, osobistymi wyznaniami zaskakuje także swoim urozmaiceniem formalnym, polifonią oraz zwróceniem się autora ku sprawom bieżącym.

Korespondencja rodzinna – Zbigniew Herbert »


W książce tej zostały przedstawione niepublikowane dotychczas listy rodzinne Zbigniewa Herberta oraz mało znane fotografie poety i jego najbliższych. Publikacja ta została wydana z okazji Roku Zbigniewa Herberta. Z całej kolekcji archiwaliów utworzono trzy rozdziały: pierwszy Korespondencja z Rodzicami (1951-1963), drugi Korespondencja z Matką (1964-1979), trzeci Korespondencja z Siostrą (1953-1997). Listy w tych częściach uporządkowano chronologicznie. Obok spraw codziennych listy zawierają informacje na temat pracy poety, jego planów literackich, sukcesów wydawniczych czy nagród. Listy uchylają również zamknięte dotąd drzwi domu rodzinnego poety, pozwalają poznać jego nastrój, relacje z najbliższymi, zwłaszcza z Ojcem.

Król mrówek – Zbigniew Herbert »

Król mrówek. Prywatna mitologia – tom prozy Zbigniewa Herberta wydany pośmiertnie w 2001 w Krakowie przez Wydawnictwo a5. Herbert tworzył Króla mrówek przez ostatnie dwadzieścia lat życia, nie zdążył jednak ukończyć książki. Na podstawie rękopisu i notatek do druku przygotował ją Ryszard Krynicki.

Hermes pies i gwiazda – Zbigniew Herbert »

Drugi tom poezji Herberta bez wątpienia był dla jego czytelników niemałym zaskoczeniem. Choć ukazał się zaledwie rok po debiutanckiej Strunie światła (w czerwcu 1957 r.), różnił się z od niej znacznie – i to zarówno pod względem formy, jak i treści utworów.

Więcej interesujących pozycji znajdziesz pod tym linkiem – https://tezeusz.pl/Zbigniew-Herbert-TOP-ksiazki

Brak Komentarzy

Odpowiedz


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.

×