Niezwykle skromna i ceniąca spokój polska poetka uhonorowana w 1996 roku literacką Nagrodą Nobla.
Spis treści
Wisława Szymborska zadebiutowała w 1945 roku wierszem ,,Szukam słowa” na łamach ,,Dziennika Polskiego” pt. ,,Walka”. Po wojnie pracowała jako sekretarz redakcji dwutygodnika oświatowego ,,Świetlica Krakowska”, zajmowała się także tworzeniem ilustracji do książek. Jej pierwszy pełnowymiarowy tomik poetycki ,,Wiersza” powstał w 1949 roku, ale jego druk został zakazany. Wydanym debiutem książkowym poetki był zbiór pt. ,,Dlatego żyjemy”. Została wówczas przyjęta do Związku Literatów Polskich. Szymborska była bardzo związana z artystycznym środowiskiem Krakowa co wielokrotnie podkreślała. Wisława Szymborska jako członkini oraz założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, odznaczona Orderem Orła Białego w 2011 roku. Ustanowiona przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej jako Patronka Roku 2023.
Poniżej propozycje książkowe autorstwa noblistki Wisławy Szymborskiej.
Wszelki wypadek – Wisława Szymborska »
Nie umiem się nadziwić. Nieustannie doświadczają nas miłość i sympatia. Czy to poważne? Czy pożyteczne? Wisława Szymborska przede wszystkim dziwi się przypadkom rządzącym światem. Kwestionuje, co zdarzyć się mogło, a co musiało. Podaje w wątpliwość uczucia i myśli, porządki rzeczywistości. W liczącym dwadzieścia siedem wierszy zbiorze znalazły się bez wątpienia, ukochane przez czytelników wiersze poetki. Wiersze takie jak Fotografia tłumu, Przemówienie w biurze znalezionych rzeczy i Wywiad z dzieckiem. Wszelki wypadek to szósty w twórczości Noblistki tom poezji. Edycję ilustrują maszynopisy i rękopisy wierszy noblistki.
Wielka Liczba – Wisława Szymborska »
Wisława Szymborska w pozornie lekki sposób demaskuje schematy i stereotypy naszego pojmowania rzeczywistości. Jej wiersze, z pewnością nigdy nie były bardziej aktualne. Życie na poczekaniu, Portret kobiecy, Pokój samobójcy to tylko niektóre utwory tego tomu, stawiające pytania, które dziś bez wątpienia nurtują każdego z nas. Wielka liczba to dziesiąty tom prestiżowej kolekcji poezji Wisławy Szymborskiej. Wzbogaconej został o skany rękopisów i maszynopisów wierszy Noblistki.
Ludzie na moście – Wisława Szymborska »
Wiersze, które na stałe weszły do kanonu polskiej poezji. Wisława Szymborska długo kazała wyczekiwać czytelnikom na każdą książkę. Tom Ludzie na moście ukazał się w dziesięć lat po Wielkiej liczbie (1976). Mimo że wierszy w nim jest zaledwie 22, wiele z nich weszło na stałe do kanonu polskiej poezji. Powstawały one w okresie szczególnym – narastania w Polsce ducha oporu wobec socjalistycznej rzeczywistości, stanu wojennego i ponurych lat 80. W wierszach tych (uhonorowanych nagrodą podziemnej Solidarności) mało jest bezpośrednich odniesień do ówczesnej sytuacji politycznej.
Sól – Wisława Szymborska »
Sól, czwarty tom Wisławy Szymborskiej, ukazał się w 1962 roku. Swoją uwagę kieruje poetka w stronę relacji międzyludzkich, zwłaszcza miłości. Mimo żartobliwego tonu snuje uniwersalną refleksje. Znajdziemy tutaj wiersze mniej znane, ale i te, które stanowią kanon polskiej poezji. Są to: Konkurs piękności męskiej, Wieczór autorski czy Nagrobek. Sól jest siódmym tomem ukazującym się w prestiżowej kolekcji poezji Wisławy Szymborskiej. Edycja wzbogacona jest o maszynopisy Noblistki.
Miłość od pierwszego wejrzenia – Wisława Szymborska »
Oboje są przekonani, że połączyło ich uczucie nagłe. Piękna jest taka pewność, ale niepewność piękniejsza. Włoska ilustratorka Beatrice Gasca Queirazza „ubrała” jeden z najpiękniejszych wierszy polskiej noblistki Wisławy Szymborskiej w serię rysunków. Możemy oglądać złożone pomiędzy okładkami lub w postaci wstęgi o długości ponad 6 metrów. To wzruszająca opowieść o zakochaniu, pochwała niepewności i przypadku, gdzie detale – zazwyczaj niezauważalne – okazują się mieć kluczowe znaczenie. A sama historia bohaterów – anonimowej pary młodych ludzi – staje się naszą własną historią. Doskonały prezent dla wszystkich, którzy kochają!
Koniec i początek – Wisława Szymborska »
Koniec i początek to jeden z najważniejszych tomików Wisławy Szymborskiej. Wydany w roku 1993 być może ostatecznie przesądził o przyznaniu poetce w trzy lata później Nagrody Nobla. Stosująca wobec swoich wierszy najwyższe wymagania i surową selekcję autorka kazała czytelnikom czekać na tę książkę aż siedem lat. Znalazły się tu głośne, najbardziej znane i najchętniej omawiane przez krytyków wiersze. Takie jak Niektórzy lubią poezję, Nienawiść czy Kot w pustym mieszkaniu. Coraz lepiej słyszalna staje się [tu] wewnętrzna metafizyczna tonacja tej poezji. Szymborskiej mówiącej o własnej radości pisania, z taką nutą cienkiej i wieloznacznej autoironii, pogodnej goryczy nawet.
Wołanie do Yeti – Wisława Szymborska »
Trzeci tom w twórczości Wisławy Szymborskiej, przez wielu uważany za jej właściwy debiut poetycki, ukazał się przed sześćdziesięcioma pięcioma laty, w 1957 roku. Jego tytuł bez wątpienia nawiązuje do wiersza Z nieodbytej wyprawy w Himalaje poetyckiego spojrzenia na relację człowieka z potęgą przyrody. Wiele spośród 23 wierszy z pewnością weszło do kanonu polskiej poezji – Nic dwa razy, Martwa natura z balonikiem, Atlantyda, Dwie małpy Bruegla. Utwory zgromadzone w tomie Wołanie do Yeti są refleksją nad przemijaniem, naturą ludzką i otaczającym nas światem. Edycja wzbogacona jest o rękopisy Noblistki.
Wystarczy – Wisława Szymborska »
Ostatni tom w twórczości poetki pod znamiennym tytułem „Wystarczy”. Trzynaście ukończonych wierszy, ułożonych chronologicznie, od „Ktoś, kogo obserwuję od pewnego czasu”(październik 2010) do „Mapy”(listopad 2011). Noblistka z pewnością wraca tu do charakterystycznych dla siebie motywów. Niesłabnącego zaciekawienia światem, który stale się zmienia, towarzyszącym życiu tajemnicy i niepokoju, przede wszystkim zaś – zadziwienia człowiekiem jako jednostką, zagubioną, a jednocześnie nadającą wszystkiemu sens. Edycja specjalna tomu ilustrowana jest skanami rękopisów i maszynopisów poetki.
Wiersze wszystkie – Wisława Szymborska »
„Jest więc taki świat, nad którym los sprawuję niezależny? Czas, który wiążę łańcuchami znaków? Istnienie na mój rozkaz nieustanne?” Poetycki świat Szymborskiej – świat rzeczy drobnych, ułamków codzienności, ale i spraw uniwersalnych, wielkich pytań i wątpliwości. Rozpisany na wiele precyzyjnych i sugestywnych utworów, utrwalonych jakby szeptem i przez to dobitnych. A w centrum – człowiek. Ja, ty, każdy i każda z nas. Cud, który nie tak dziwi, jak powinien. Po raz pierwszy zebrane wszystkie wiersze Wisławy Szymborskiej. Z okazji stulecia urodzin noblistki powstał z pewnością wyjątkowy zbiór zawierający całą jej twórczość poetycką. Teksty od debiutanckiego „Szukam słowa”, pomieszczone w czternastu tomach, po wiersze dotąd niepublikowane.
Czarna piosenka – Wisława Szymborska »
Czarna piosenka to tomik, który miał być debiutem Wisławy Szymborskiej, ale nigdy nie został wydany. Prawdopodobnie wstrzymała go cenzura, bo w takim kształcie nie mógł się wówczas ukazać. Niektóre z wierszy publikowane były w czasopismach literackich, zaledwie kilka z nich poetka włączyła później do wydań książkowych. W roku 1970 Adam Włodek podarował jej na urodziny niezwykły prezent – zebrał wszystkie jej wiersze z lat 1944-1948, przepisał na maszynie i opatrzył komentarzami, a następnie wręczył wraz z listem: „Kochana Wisełko”. Prezent ten przechowywany był przez całe lata i dopiero w roku 2014, opatrzony wstępem Joanny Szczęsnej, trafił do rąk czytelników poezji Wisławy Szymborskiej.
Dwukropek – Wisława Szymborska »
Tyle punktów widzenia. Ulotność, przemijanie, niestabilność. Zaplątanie człowieka w historii i niejednoznaczność dziejów. Poetka przede wszystkim patrzy na świat uważnie, wychwytując paradoksy codzienności i podkreślając ich wyjątkowości uniwersalność. Każde słowo, każdy znak przestankowy jak tytułowy dwukropek mogą bez wątpienia mieć podwójne znaczenie. W liczącym dwadzieścia siedem wierszy zbiorze znalazły się m.in. wiersze Pociecha, Stary profesor, Monolog psa zaplątanego w dzieje zaskakująco dziś aktualne. Dwukropek to drugi tom wydany przez Poetkę po otrzymaniu Literackiej Nagrody Nobla. W 2006 roku nominowany był do Nagrody Literackiej NIKE. Edycję ilustrują maszynopisy i rękopisy wierszy noblistki.
Szymborska Znki szczególne – Joanna Gromek-Illg »
Intymny portret noblistki. Od zawsze budziła emocje. Była bliska także tym, którzy nigdy wcześniej nie czytali poezji. Czytelnicy myśleli o niej przede wszystkim jak o przyjaciółce, sąsiadce i doradczyni. To może dziwić, tym bardziej, że tak mało pisała i mówiła o sobie. Łączyła cechy nie do pogodzenia: czułość i ironię, surowość i serdeczność, dojrzałość i dziewczęcy urok. Nie bez powodu jeden z bliskich pisał do niej: Wisełko, jesteś taka wieloraka. Nie dało się jej zaszufladkować. Na jednej ze słynnych kartek wysyłanych do przyjaciół umieściła swój adres: pokój z osobnym wejściem. Jaka była naprawdę Wisława Szymborska? Interesowało mnie nie tyle życie zewnętrzne, co psychika poetki, jej przeżycia wewnętrzne. Bez wątpienia to rejony, do których dostępu broniła bardzo stanowczo, powtarzając: to po mojej śmierci, co skutecznie peszyło rozmówców.
Więcej interesujących pozycji znajdziesz pod tym linkiem – https://tezeusz.pl/Wislawa-Szymborska-najlepsze-dziela
Brak Komentarzy