10 lutego obchodzimy 185 rocznicę śmierci Puszkina. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli rosyjskiego romantyzmu zasłynął dokonaniami literackimi, kontrowersyjnymi poglądami politycznymi, a także tragiczną śmiercią z ran odniesionych w pojedynku. Sprawdź, kim był Aleksander Puszkin i co łączyło go z Adamem Mickiewiczem.
Spis treści
Aleksander Puszkin – utwory
Aleksander Puszkin to poeta, dramaturg i prozaik rosyjski. Urodził się 6 czerwca 1799 roku w Moskwie. Był znakomicie wykształcony. Najpierw nauczali go specjalnie zatrudnieni francuscy guwernerzy, a od 1811 roku przebywał w ekskluzywnym Liceum w Carskim Siole, w pobliżu Petersburga. Zaczynał od pisania elegii, ód, satyr, które powstały w czasie nauki w Liceum. Początkowo Puszkin wiersze tworzył pod wpływem klasycyzmu i zachodnioeuropejskiego romantyzmu.
Podczas pobytu w Petersburgu w latach 1817-20 był członkiem ugrupowania Arzamas i napisał poemat baśniowy „Rusłan i Ludmiła”. W tamtym czasie powstało także wiele jego wierszy politycznych. Został za nie zesłany na południe Rosji w 1820 r. Był autorem takich utworów, jak: „Jeniec Kaukazu”, „Fontanna Bachczysaraju”, które wprowadziły do rosyjskiej poezji bajronizm.
Puszkin był zafascynowany poezją Byrona. Poemat dygresyjny „Eugeniusz Oniegin”, to największe dzieło pisarza, które powstało w 1830 r. i traktuje o rozczarowaniu życiem i miłością. Wielkim poematem Puszkina był także „Jeździec miedziany”. Został poświęcony carowi Piotrowi I i wyrażał refleksje historiozoficzne autora. Inspiracją do napisania poematu stanowiła dla niego polemika z „Ustępem” III cz. „Dziadów” Adama Mickiewicza.
Puszkin nawiązał przyjaźń z Mickiewiczem, którego poznał po powrocie do Moskwy. Przetłumaczył na rosyjski kilka utworów polskiego poety, m.in. balladę „Trzech Budrysów”. W 1836 r. założył czasopismo społeczno-literackie pt. „Sowriemiennik”.
Aleksander Puszkin zmarł w 1837 roku w wyniku ran odniesionych w pojedynku z francuskim emigrantem Georgesem d’Anthès – najprawdopodobniej kochankiem jego żony. Pogrzeb Puszkina był skromny i bez rozgłosu. Odbył się na cmentarzu przyklasztornym mieszczącym się w guberni pskowskiej.
Na wieść o jego śmierci Adam Mickiewicz ogłosił w majowym numerze paryskiego „Le Globe” artykuł pt. „Puszkin i ruch literacki w Rosji” podpisany: Przyjaciel Puszkina.
Aleksander Puszkin – bajki
Puszkin to autor bajek i baśni, które na stałe weszły do klasyki i są uwielbiane nie tylko przez najmłodszych. Aleksander Puszkin pisał książki, które zostały przepięknie wydane i ilustrowane, co sprawia, że tym bardziej warto mieć je w swojej kolekcji. Do najbardziej znanych bajek poety należą takie tytuły, jak:
- „Jest nad zatoką dąb zielony…” (fragment poematu „Rusłan i Ludmiła”)
- „Bajka o carze Sałtanie, jego synu sławnym i potężnym bohaterze księciu Gwidonie Sałtanowiczu i o pięknej księżniczce Łabędzicy”
- „Bajka o rybaku i rybce”
- „Bajka o popie i parobku Jołopie”
- „Bajka o śpiącej królewnie i siedmiu junakach”
- “Bajka o złotym koguciku”
Aleksander Puszkin – cytaty
„Im mniej rozkochasz się w kobiecie, tym łatwiej będziesz się podobał.” – Aleksander Puszkin „Eugeniusz Oniegin” (1833)
„Samotność zbytnia i brak zajęcia gubią młodych ludzi.” – Aleksander Puszkin
„Miłość jest ślepa i sama sobie nie dowierzając, chwyta się każdego oparcia.” – Aleksander Puszkin
„Kędy miłości nie ma, nie ma tam wesela.” – Aleksander Puszkin
„Nic tak nie rozpala miłości jak zachęcająca uwaga kogoś postronnego.” – Aleksander Puszkin
„Więc kogo kochać? Komu wierzyć?
Kto nie zgotuje nigdy zdrad?
Kto naszym łokciem będzie mierzyć
Z usłużną miną – cały świat?
Kto o nas fałszu nie powtórzy?
Kto da przytułek podczas burzy?
Kto się nie zlęknie naszych plam?
Kto się nie znudzi nigdy nam?
– O, ty, co widma szukasz mylnie,
Porzuć wysiłków próżnych rój
I, czytelniku drogi mój,
Samego siebie kochaj silnie,
Boć tylko w sobie – dobrze zważ
– Taki uprzejmy przedmiot masz!”
– Aleksander Puszkin „Eugeniusz Oniegin” (1833)
„Gdzieście, ach, gdzieście uleciały
Wy, dni młodości mojej złote?” – Aleksander Puszkin
„Miłość bez nadziei i żądań bardziej wzrusza serce kobiety niż wszelkie uwodzicielskie manewry.” – Aleksander Puszkin
„Każdy wiek ulega miłości.” – Aleksander Puszkin
„Jednakową miarą mierz pochwały i potwarze.” – Aleksander Puszkin
„Czytanie – oto najlepszy sposób uczenia się, czytanie najlepszą nauką.” – Aleksander Puszkin
„I w bladym blasku ukąpany,
Wysoko wyciągając dłoń,
On, Jeździec goni go Miedziany,
I dźwięcznie w bruk łomoce koń.
I wszędzie, dokąd, obłąkany,
Uciekał, gnany zmorą trwóg,
Tam Jeździec ścigał go Miedziany
I ciężko dudnił kopyt stuk.“
– Aleksander Puszkin „Jeździec miedziany”
Brak Komentarzy