Powrót

Antyki - książki do 1950 r.

  • -19%

Żywoty Świętych Starego i Nowego Zakonu Tom I i II 1862 r

Opinie czytelników: (0) Dodaj ocenę

Żywoty Świętych Starego i Nowego Zakonu na każdy dzień przez cały rok wybrane z poważnych pisarzów i doktorów kościelnych. Do których przydane są niektóre duchowne obroki i nauki przeciwko kacerstwom, przytem kazania krótkie na te święta które pewny dzień w miesiącu mają przez X. Piotra Skargę, Soc. Jesu

Książka zawiera 2 tomy:

Tom I: 1862 r., 632 str

Tom II: 1862 r., 658 str

 

Piotr Skarga herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: Piotr Powęski, mylnie: Pawęski (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej. Autor Żywotów świętych i Kazań sejmowych.  Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 roku, jednak nie w samym Grójcu lecz na północ od miasta przy drodze do wsi Kobylin, gdzie mieszkali jego rodzice. Jego ojcem był młynarz[a] Michał Skarga a matką Anna Świętek. W 1593 roku matce Piotra Skargi zmieniono nazwisko z chłopsko brzmiącego Świętek na Świętkowska[b]. Dziadkiem Piotra Skargi był Jan Powęski. Według prof. Janusza Tazbira wiele przemawia za tym, że Powęscy byli kmieciami poddanymi którzy ze wsi Powązki koło Mszczonowa przed 1523 rokiem przenieśli się do miasta Grójca. Według kronikarza zakonnego Jana Wielewickiego, Janowi Powęskiemu nadano półżartobliwy przydomek Skarga, który z czasem stał się nazwiskiem rodziny Powęskich[5]. Piotr Skarga był najmłodszy z rodzeństwa; miał 3 braci noszących imiona: Franciszek, Mikołaj i Stanisław (wszyscy oni mają w dokumentach wpisywane pochodzenie mieszczańskie) oraz 2 siostry. Herb rodu Skargów-Powęskich otrzymał dopiero od króla Zygmunta III Wazy, gdy dojrzały już kaznodzieja znalazł się w otoczeniu króla, natomiast sejm uznał szlachectwo Skargów za udowodnione 2 marca 1643 roku. Niechętny Skardze ogół szlachecki – nie bez podstaw – podejrzewał, że jezuita pochodził z rodziny zamożnych chłopów.

Rok wydania: 1862 Wydawnictwo: Nakład i Druk Bolesława Maurycego Wolffa Stan: UżywanaRodzaj okładki: Twarda Wymiar: 19x28cm Waga: 1.85 kg TIN: T02193056

Uwagi:

Oprawa introligatorska, mocno wytarta, mocno zabrudzona, mocno zakurzona, uszkodzona na krawędziach, wewnętrzna część oprawy zabrudzona, Rogi oprawy mocno rozdwojone, Grzbiet naderwany, Brzegi stron mocno zakurzone, mocno zabrudzone, Kartki pożółkłe, mocno poplamione, zamoczone, pofalowane, kilka naderwanych (kilka mocno), kilka zagiętych, dwie pierwsze mocno poplamione czerwonym tuszem, na kilku zapiski piórem, Blok pęknięty, Druk czytelny, 
2 029,19 zł 2 499,00 zł

Opinie