Powrót

Antyki - książki do 1950 r.

Nienasycenie część I i II 1930 r.

Opinie czytelników: (0) Dodaj ocenę

Część 1 - Przebudzenie - 272 s.

Część 2 - Obłęd - 343 s.

Nienasycenie – powieść Stanisława Ignacego Witkiewicza wydana w dwóch częściach (Przebudzenie i Obłęd) w 1930 w Warszawie w wydawnictwie „Dom Książki Polskiej”. Nienasycenie uważane jest za najlepszą powieść Witkiewicza. W roku 2003 powstał film oparty na książce, w reżyserii Wiktora Grodeckiego. Wystąpili w nim m.in. Michał Lewandowski jako Zypcio oraz Cezary Pazura w potrójnej roli: jego ojca, generała Kocmołucha i kompozytora Tengiera. Muzykę skomponował Leszek Możdżer.

Stanisław Ignacy Witkiewicz herbu Nieczuja, pseudonim „Witkacy” (ur. 24 lutego 1885 w Warszawie, zm. 18 września 1939 w Jeziorach) – polski pisarz, malarz, filozof, dramaturg i fotografik. Stanisław Ignacy Witkiewicz urodził się w Warszawie 24 lutego 1885 roku, jako syn malarza i pisarza Stanisława Witkiewicza herbu Nieczuja oraz Marii z Pietrzkiewiczów herbu Ostoja, nauczycielki muzyki. Pierwsze lata życia spędził w Warszawie, mieszkając wraz z rodzicami w nieistniejącej dziś kamienicy przy ul. Hożej 11. W roku 1890, z powodu choroby Stanisława Witkiewicza–ojca, rodzina przeniosła się do Zakopanego. Po przeprowadzce w góry, 27 stycznia 1891 roku Stanisław Ignacy został ochrzczony – matką chrzestną była aktorka Helena Modrzejewska, a ojcem chrzestnym Jan Krzeptowski-Sabała, gawędziarz i pieśniarz góralski. Edukacją Stanisława Ignacego zajął się ojciec, który, uważając, że szkoła niszczy indywidualność młodego człowieka, organizował synowi domowe korepetycje, często prowadzone przez wybitnych artystów i profesorów uniwersyteckich. Ukształtował też w młodym Stanisławie Ignacym zainteresowanie sztuką i literaturą. Młody Witkiewicz pisał dramaty, prace filozoficzne, interesował się malarstwem, fotografią i naukami ścisłymi. W roku 1903 eksternistycznie zdał maturę we Lwowie. Wśród jego przyjaciół, poznanych w tym okresie, znajdowali się m.in.: Leon Chwistek – malarz, późniejszy matematyk, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, Tadeusz Szymberski – młodopolski poeta, Bronisław Malinowski – przyszły antropolog oraz fotografik Tadeusz Langier. W roku 1905 Witkiewicz – wbrew woli ojca – rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw w pracowni Jana Stanisławskiego, później Józefa Mehoffera. Kilkuletni pobyt w Krakowie był w jego życiu podstawowym doświadczeniem. Włączył się wówczas w działania artystyczne grupy młodych malarzy związanych z ASP, wiele podróżował, m.in. do Paryża, poznając najnowsze prądy malarstwa europejskiego. W tym okresie Witkiewicz przeżywał też burzliwy, kilkuletni związek z Ireną Solską, wybitną artystką teatralną. Wyrazista postać kobieca, której pierwowzorem była „pani S.”, stanie się częstym motywem w jego późniejszej twórczości.

Rok wydania: 1930 Wydawnictwo: Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna Stan: UżywanaRodzaj okładki: Twarda Wymiar: 15x20cm Waga: 0.85 kg TIN: T02575954

Uwagi:

Oprawy introligatorskie mocno wytarte, wyblakłe, porysowane, rogi rozdwojone, bloki pęknięte, kartki pożółkłe, poplamione, naderwane, postrzępione na krawędziach, kilka kartek luźno, książki posiadają pieczątki, rogi kartek zagięte, brzegi stron zabrudzone, nierówne, pożółkłe, druk czytelny, grzbiety zabrudzone, wytarte, grzbiet jednej książki lekko naderwany, 
2 775,00 zł

Opinie