Razem 0,00 zł

+Koszt dostawy od -

Powrót

Muzyka, instrumenty

Akordeon. Budowa, konserwacja, działanie.

Opinie czytelników: (0) Dodaj ocenę

Jerzy Roman Dastych (ur. 18 kwietnia 1944 w Ciechanowie, syn Romana i Heleny z d. Pawlik; zmarł 12 listopada 1997 w Czechowicach-Dziedzicach) – działacz NSZZ "Solidarność" w latach 1980-1981, jeden z liderów związku w Regionie Świętokrzyskim.  W 1964 roku ukończył Technikum Elektroenergetyczne w Bytomiu. Następnie pracował zawodowo w dużych zakładach przemysłowych przy rozruchu i eksploatacji urządzeń elektrycznych funkcjonujących w ruchu ciągłym. Często zajmował stanowiska kierownicze. Pracował przy uruchamianiu Elektrowni "Turów" w Turoszowie. Od końca lat 60. pracował w Zakładach Chemicznych "Police". W Grudniu 1970 roku wszedł w skład Komitetu Strajkowego w Zakładach Chemicznych Police (19-22 grudnia), potem był reprezentantem społecznych Rad Robotniczych i członkiem oddziałowej Rady Robotniczej w tymże zakładzie. W pierwszej połowie lat 70. brał udział w budowie Elektrowni "Dolna Odra" w Nowym Czarnowie. Po koniec lat 70. rozpoczął pracę w nowopowstającej elektrociepłowni "Połaniec".Od 18 grudnia 1980 roku do 13 grudnia 1981 roku był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Elektrowni Połaniec (w skład Komisji Zakładowej wchodzili również delegaci z firm podwykonawczych).

Akordeon  – instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów bądź idiofonów dętych (patrz niżej). Jest rodzajem harmonii, opartym na stroikach przelotowych. Prąd powietrza wytworzony przez ręcznie poruszany miech, wprawiając w drganie stroik wywołuje dźwięk. Początkowo działał przy użyciu miechów nożnych, które z czasem zostały zastąpione przez miech ręczny. Instrument ten z prawej strony ma klawiaturę klawiszową (lub guziki w przypadku akordeonu guzikowego), a z lewej guziki (dźwięki basowe, akordy) oraz – choć nie zawsze – manuał melodyczny zwany barytonem. Handdine, prototyp akordeonu, zbudował w 1822 roku Fryderyk Buschmann. Akordeon we współczesnej postaci skonstruował w 1829 roku Cyrill Demian, w Wiedniu.

Niektórzy instrumentoznawcy umieszczają akordeon w grupie idiofonów, jednak twierdzenie to jest kontrowersyjne, gdyż idiofony same w sobie są źródłem dźwięku, zaś w akordeonie stroiki wprawiane są w drgania poprzez słup powietrza – tak, jak w przypadku aerofonów. Przyporządkowanie akordeonu do idiofonów wynika natomiast z uznania za źródło dźwięku samych stroików, a nie przepływającego przez nie powietrza. 

Strona basowa: guziki ułożone w rzędy i szeregi. Szeregi są ułożone według koła kwintowego, dwa pierwsze rzędy wydobywają dźwięki pojedyncze, rząd trzeci akordy durowe, czwarty akordy mollowe, piąty czterodźwięki septymowe, szósty czterodźwięki zmniejszone (po stronie basowej w dwóch ostatnich rzędach mamy guziki, których naciśnięcie powoduje brzmienie trzech dźwięków, odpowiednio z czterodźwięków septymowych i zmniejszonych ale zawsze brzmią tylko trzy gdyż zbudowane są tak, że brzmią bez kwinty).

Strona melodyczna – może posiadać klawiaturę typu fortepianowego lub guziki ułożone chromatycznie w rzędach trzech do pięciu (są również akordeony guzikowe czterorzędowe).

Rok wydania: 1959 Wydawnictwo: WPLiS Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 17x24.5cm Ilość stron: 155 Waga: 0.15 kg TIN: T00695862

Uwagi: Brzegi stron zakurzone, zabrudzone, strony pożółkłe, oprawa wytarta, zabrudzona, pożółkła, podniszczona na brzegach.

Produkt niedostępny
Powiadom mnie o dostępności tego produktu

Opinie